Gönül derd ile

Gönül derd ile yanmada harâbım, Ne dermân olur âhımda ne şâbım. Ne çeşmimde karar var, ne hayâlîm, Yakıp geçti beni aşkın azâbım. Gecem gündüzüm oldu bir ocaktır, Ne söner, ne tükenir bu hicâbım. Gönül der ki bulur bir gün emânı, Velî bil ki ebedîdir ıztırâbım. Sorarsan derdimin aslını, cânâ, O hicrânın odudur ki şitâbım. Ateşin gibi yan ey dil, yan ey dil, Ki âhında nihândır intisâbım.