Çeşm-i Derya

Gönül bu, ne laf dinler ne de haya. Büyüne kapıldım ey Çeşm-i Derya. Gerçek olabilir mi bu yüce kudret? Yürüdüğün yerde gül bitiyor, hayret! Akıl erdiremedim, bu ne keramet? Yoksa, ayağının altında mı cennet? Hassa yaratmış rabbim dilin ağzın. Bülbülleri kıskandırır avâzın. İçindeki Nur, kaplamış didarın. Sanki, gül bahçesidir yanakların. Çöle düşen yağmur gibidir nigâhın. Çatlamış kuru toprağıma can kattın. Ey derya gözlü avaz-ı bülbül dilber. Varlığının zerresi beni benden eder. Hoş sedan uğruna çağlar dereler. Bir gülüşüne özüm dünyayı neyler? Mahmut Burak ASLANTAŞ